Niestety postanowienie regularnego pisania… na razie musi odczekać pewien okres… Brak dostępu do komputera i mnóstwo sytuacji sprawia, iż moje myśli będą tu docierały odrobinę wolniej…

Musze ułożyć wszystkie puzzle swojego życie… czas zabrać się za tą układankę… Wspomne tylko, że pozostałe tylko jedna przeszkoda, która czas przekroczyć…

do usłyszenie już wkrótce…

Niestety nie zdążyłem sklecić paru słów wcześniej więc muszę nadrobić stracony czas…

Hmmm… Na czym to ja skończyłem… A tak…

Na buzujących emocjach. Emocje buzują nadal, ale tym razem ich reakcje są z goła inne.

Vlk zaniedbał odrobinę systematyczne podawanie swych relacji na świat.  Przygotowywał się do piątkowego egzaminu. Skuteczność tej czynności poddaję w wątpliwość, ale jednak czas nie pozwolił mi zawitać na stronę i zmaterializować mych przemyśleń.

Wiele wydarzyło się w tak wydawało by się krótkim okresie czasu. Po szybkim egzaminie jeszcze szybsza podróż wieloma niespodziankami… Niesamowite zdziwienie ogarnęło mnie gdy przyszedłem na PKP. I ze zdziwieniem odkryłem iż mój pociąg nie pojedzie już o tej porze. Perspektywa czekania na następny po godzinie 18:00 wydawała się wielce męcząca.

Natchnęło mnie i wyruszyłem sprawdzić pks… eureka za 10 minut miałem wyjechać w drogę do samego miasta mojego urodzenia. W drodze jednak odebrałem specyficzny telefon, który nie pozwolił mi spokojnie dojechać do domu… ciągle słyszałem specyficzne słowa, które powtarzały się w mej głowie.  Decyzja zapadła wyjazd za wszelką cenę do Łodzi…

Niepewność przed przyjazdem była ogromna… jednak wszystko rozwiało się na miejscu. Sposób w jaki zostałem przyjęty rozwiał moje wszystkie wątpliwości. Rewelacyjny dzień i poranek musiał się jednak zakończyć i przede mną pojawiła wizja podróży powrotnej. Już bez entuzjazmu i energii jaką objawiałem przed przyjazdem do Łodzi. Nawet ekscytacja przy poznawaniu nowych ludzi nie mogła zapełnić pustki jaka powstała. Niestety trafiłem na tercet skrzypaczek… Mogę to podsumować jednym zdaniem. Głosy i rozmowy tych że Pań były dostosowane do instrumentów na jakich grały. Zmęczony po wielu nieprzespanych nocach próbuję odzyskać siły do dalszej walki z uczelnią.

Dziś udało się połowicznie zwyciężyć… Wyniki piątkowego egzaminu nie były rewelacyjne, jednak pozwoliły na do pytkę, która była sukcesem w każdej postaci.  Szybko i w miłej atmosferze odebrałem wpis i z radością wróciłem do normalnego życia.

Jednak poprawienie egzaminu z angielskiego było jedna wielką porażkom, rzadko mi się zdarza, aż tak bardzo zawalić… Dostałem jednak szanse na kolejne podejście do egzaminu w odrobinę zmienionej formie.

Jeśli wszytko przebiegnie tak jak oczekuję już niedługo znajdę się na politechnice łódzkiej… czy jednak uda się pokaże czas, który jednak sprzyjał mi przez te lata. Więc jestem dobrej myśli…

Do zobaczenia…

Dawno nie doznałem tylu sprzecznych emocji…

Czy człowieka muszą targać tak sprzeczne i zmienne emocje? W przeciągu minut zmienia się postrzeganie świata… Rzeczy które przed momentem śmieszyły nagle drażnią.

Z reguły jestem osobą która trzyma emocje na wodzy, kontroluje się i nie pokazuje zbędnych emocji… Tak też był i dziś, po całkiem przyjemnym spędzeniu czasu z przyjacielem wróciłem do mieszkania. Zbliżający się egzamin nie powoduje większych zmartwień dlatego zająłem się  codziennym rytuałem , wiadomości, jakaś mała rozrywka i nauka…

Jednak kobiety naprawdę potrafią namieszać w naszym życiu… Jedno wydawać by się mogło niewinne zdanie, a zaczynam cały płonąć ze złości, czasem zazdrości… A zaraz potem rozmowa jak by nigdy nic jak gdyby żadne słowo nie zostało wypowiedziane… Która wprowadza jeszcze większy niepokój…

W takim oto stanie staram się zasnąć… Na tarczy zegara godzina 3:00 emocja ciągle buzują…

Muzyka przynosi ukojenie… stare dobre utwory przypominają czasy w których z wszytkim dawałem sobie rade… tak będzie i tym razem.

Dziś bardzo późno zabrałem się do pisania…

Dzień wydawać by się mogło bez większych zobowiązań i naglących obowiązków. Jednak minął w mgnieniu oka, nawet wyniki wczorajszego egzaminu nie mogły obniżyć przyjemności takiego dnia. Co prawda nie jest pozytywny, ale błędy zostały mi wskazane mam wyznaczony cel do pokonani. Nie czuje się “samotnie” tylko jednemu szczęśliwcowi udało się sprostać wymaganiom i chwała mu za to.

Scenariusze o których niedawno wspominałem zacierają się nikną… Przestają istnieć, czyżby to stres sesyjny płatał figle mej wyobraźni…

Koncertowe plany muzyczne zaczynają rozrastać się w tempie logarytmicznym… Na dzień dzisiejszy, przyszły miesiąc obfituje w trzy różnej maści koncerty. Od folk – folk metalu z domieszka awangardy, przez darkwave. Na awangardowo, klasycznie i ludowo kończąc.

Przekonamy się już niedługo jakie wrażenia przyniosą planowane koncerty…

Sesja w trakcie wiec warto o niej wspomnieć. Egzaminacyjnie jestem już w połowie drogi presja ogromna sprawia iż stres w tym roku jest nie do opisania… Ciąży nad nią piętno zmiany uczelni i miejsca zamieszkania… Tak naprawdę jeszcze w duchu nie czuje pewności tej decyzji… Czas jednak pokaże…

A propo czas wyruszyć już niedługo w podróż moim ulubionym krajowym przewoźnikiem PKP. I pisze to bez cienia ironii. Można powiedzieć , że połowę mojej kariery studenta spędziłem w pociągu… Według mnie jest to najlepszy sposób podróżowania, mnogość sytuacji i ludzi na wydawało by się monotonnej trasie w tą i z powrotem jest zadziwiająca. Za każdym razem gdy wsiadam do pociągu czekam na wyjątkowy bieg wydarzeń, który zaraz nastąpi…

Czas się wybrać w długą podróż do miasta Łódź… Czekam aż cyfry w kalendarzu wskażą odpowiednią kombinacje niepowtarzalnych liczb.

Z tą nieukrywaną tęsknotą zamykam kolejny dzień…

Dobranoc

Po sennym dniu z muzycznym nastroju… Odrobina przyjemności na lodowej tafli… Kto by pomyślał 5 minut drogi sprawiło tyle radości… Jutro mocne postanowienie o godzinie 8:00 by wyszaleć się do woli bez zbędnego ścisku…

Przyjemna Noc w otoczeniu przyjaciół i bez pisania scenariuszy… po prostu życie takie jakim jest nie przejaskrawione, nie dopisane własnym ołówkiem… Bez maźnięć palca na białej kartce… Radość w czystej postaci… Tym miłym akcentem witam nowy dziń i żegnam stary…

Do dziś przyjaciele… już do dziś…

Nagła pobudka, wzrok utkwił w tarczy zegara… 11:00… Egzamin o 9:30 hmmm… cóż za zdziwienie…

Na szczęście to tylko niesamowicie realny sen. Adrenalina zadziałała błyskawicznie teraz naprawdę realnie i bez żadnych wątpliwości oczy otwarły się na świat…

Krótka poranna krzątanina, włóczenie po mieszkaniu próbowały rozwiać nadmiar emocji. Czas gdy wkładam dobrze dobrany garnitur nie może równać się z niczym innym… Spokój i uśmiech, mobilizacja… Droga na uczelnie, przyjemny poranny wysiłek znana codzienna monotonia…

Z dół w górę, i jeszcze wyżej i znowu z góry… parę znanych z widzenia napotkanych płytek chodnikowych… Część lasu dziś zalanego pięknym wschodzącym słońcem… Gdyby mieć aparat, ileż pięknych zdjęć można uchwycić podczas jednego tylko spaceru.

Nagle nie wiedząc kiedy, obraz sali piwnicznej gdzie już wielu studentów cierpiało swe katusze… Zadowolenie trwało krótko… Z każdym pytaniem pozytywne emocje wędrowały z dala od duszy… Potrzeba walki pchała do przodu, a nóż sie uda nigdy nie wiadomo…

Powrót skomplikowany, jednak sprawny… pragnienie pozostania sememu, zaszycie się w mroku mieszkania uspokojenia ciągle krążącej i buzującej adrenaliny ogarnęło mnie wszechwładnie…

Cisza i spokój jak zawsze w takiej chwili zakłócił dzwonek telefonu… Przez chwile miałem ochotę wyłączyć telefon, zostawić tą rozmowę na później… Jednak nie potrafię nie odebrać…

Zaciekawienie i troska z drugiej strony stały się uspokajają muzyka dla mych uszu… Jednak nie trwało to zbyt długo… Wyczuwam, że coś jest nie tak może to odległość sprawia iż mój umysł tworzy scenariusze… Czuje się niesłuchany… jestem odbiornikiem bez prawa głosu… Mój głos nudzi, nie wnosi nic nowego… Może to tylko wrażenie, bardzo chce by tak było…

Telefon zamilkł…

Żadne dźwięki nie były wstanie dotrzeć do mej świadomości. W zupełnej ciszy, sam ze sobą toczyłem batalie.. Wynik nierozstrzygnięty…

Muzyki nadszedł czas…

Dzień przed egzaminem cóż za ciekawe zjawisko… Można powiedzieć normalny dzień wszystko dzieje się jak zawsze słońce wschodzi jak co dzień, ale jednak…

Ranek przywitał mnie rewelacyjnym słonecznym i chłodnym powiewem… Niezwykle miła rozmowa tuż po przebudzeniu jedynie dopełniła radosny nastrój tego dnia.

Szybka podróż po niezwykle potrzebne i niezbędne do dalszej dzisiejszej egzystencji zakupy sprawiła kolejna radość… Jak zwykle miłe i chętne do każdej pomocy znajome ekspedientki sprawiły mi wiele śmiechu i radości…

Dzień zapowiadał się pracowicie w związku z wczorajszymi rozterkami…

Jednak pokusa skosztowania smakołyków, które z takim zapałem staranie wybierałem przeważyła… Długie i niesamowicie przyjemne godziny z pysznym jedzeniem i deserami, dopełnione rewelacyjna wprost nieopisaną muzyka, ładowały we mnie akumulatory na dalsza część dnia…

Po tak mile spędzanym czasie chańbą było by zabrać się do pracy bez porządnej drzemki. Po paru niesamowitych snach jednak uświadomiłem sobie, iż większa część dnia upłynęłe…

Praca czekała i patrzyła na mnie z boku łaskawym okiem….

Wiec by nie była zbyt samotna zająłem się nią troskliwe i z uczuciem… Materiał z trzech lat ułożony w równe wieże naprawdę imponująco prezentował. Nie wyglądał już tak strasznie i złowrogo jak poprzedniego dnia…

Wchłonięcie zajmie mi pewnie jeszcze reszte zbliżającej się nocy. Jednak energia jaką dziś zyskałem starczy ponad to…

W dźwiękach odkryć dzisiejszych kontynuuje przyswajanie…

Poranek wybudził się z świadomością czekającej na mnie pracy.

Pobudka planowana na 10:00 zakończyła się fiaskiem. Mimowolnie umysł i ciało pragnęło wrócić do krainy snów by tam odpocząć jak zawsze… By dokończyć sen…

Nagle jednak zapragnąłem wstać niestety entuzjazm nie trwał długo.. pustka w mieszkaniu cisza… ogarnęły mnie z każdej strony, wczorajsza noc nie skończyła się miłym akcentem, oczekując na reakcje kolejnego dnia w niepokoju szukałem kolejnych odkryć muzycznych…

Niepokój jednak wzmaga się z każda mijająca minutą, czas by zabrać się za obowiązki niemiłosiernie upływa… ale nie mogę zacząć wiem iż powinienem to ważne i może zaważyć na wszystkim co dla mnie istotne.

Jednak dalej siedzę i zafascynowany nowościami, wydarzeniami staram się oszukać własny umysł. “jest jeszcze czas, dasz rade, będzie dobrze”. Optymizm w gruncie rzeczy jest dobry ale jak to ze wszystkim bywa z umiarem stosowany daje najlepsze efekty.

Postanowienie zabieram się do pracy…

Do usłyszenie niedługo…

23:00

Praca niestety nie została zrealizowana… Robiłem wszystko by nie zabrać się do pracy którą zaplanowałem. Za to pokój lśni, notatki wszystkie poukładane, muzyki nowej wiele na dysku… Kolejne muzyczne odkrycie… kolejne niesamowite dźwięki do kolekcji. Chyba poznałem wszystkie aktualne wiadomości ze świata i z Polski.

Kolejna wymówka nasunęła się sama od współlokatora przyszli znajomi oglądać film wiec nieprzeszkadzając zagłębie się w niemy film patrząc jak czas ucieka…

Świta mi jedna pozytywna myśl, jutro kolejny dzień.. kolejne cenne godziny, które po postaram się wykorzystać jak najefektywniej…

Jak zawsze wszytko na ostatnią chwile, chyba inaczej już nie potrafię… Przedemna kolejna piękna noc…

Czas rozpocząć przygodę z Blogiem.

Od wielu dni planowałem założyć stronę, która pokaże kawałek prawdziwego Vlk-a…

Sprawdźmy czy uda nam się odpowiedzieć na parę zasadniczych pytań…

Co zyskamy lub stracimy pokazując to jak zawiłe i pokręcone ścieżki Vlka…

Zakładam blog pod wpływem impulsu. Czas pokaże w jakiej formie i jak poprowadzę ten blog.